VNG boos over korting van 200 miljoen euro op Wmo
Vergrijzing, brede interpretaties van de compensatieplicht door rechters, stijgende tarieven: de tijd van kostendalingen in de Wmo is achter de rug. De komende jaren zullen de uitgaven alleen maar stijgen. Toch wil het rijk €200 miljoen bij gemeenten weghalen, geld voor huishoudelijke hulp.
Het rijk en gemeenten maakten bij de invoering van de Wmo afspraken over financiën en beleid. De korting is in strijd met die afspraken en bovendien ongefundeerd en kortzichtig.
Geen argumenten
VWS moet bezuinigen. Het tekort op de begroting wordt veroorzaakt door overschrijdingen bij de Zorgverzekeringswet, de AWBZ en de medisch specialisten. Gemeenten hebben daar niets mee te maken, maar ze moeten er wel voor opdraaien. Argumenten waarom gemeenten Wmo-taken met € 200 minder zouden kunnen uitvoeren, ontbreken.
Kortzichtig
De Wmo zodanig uitvoeren dat een beroep op de veel duurdere Zorgverzekeringswet en AWBZ wordt voorkomen of uitgesteld? Op deze manier wordt dat gemeenten onmogelijk gemaakt. Door te korten op de Wmo schiet het rijk zichzelf in de voet.
Vertrouwen
Om de zorg betaalbaar te houden, is een omslag nodig: van verzekerde individuele rechten naar het oplossen en compenseren van beperkingen via algemeen beleid en collectieve voorzieningen. Gemeenten willen delen van de AWBZ overnemen. Voorwaarde: voldoende middelen en handelingsvrijheid. Daarbij moeten gemeenten wel kunnen rekenen en vertouwen op het rijk. Als gemeenten op voorhand worden gekort, worden ze in een lekke roeiboot de zee op gestuurd.
Bron: VNG
